Regularne spotkania nad jednym celem albo własnym projektem. Ustalamy, czego naprawdę chce, i doprowadzamy jedną rzecz do końca — tak, żeby zobaczył, że potrafi.
Nie odrabiamy lekcji i nie nadrabiamy materiału. Pracujemy nad tym, co sprawia, że lekcje przestają być problemem.
Połowa osób, z którymi pracuję, ma dobre stopnie. Przychodzą, bo dobre stopnie przestały wystarczać. Ten sam Prolog, ten sam pakiet, dwie różne rozmowy. W obu drogach pracujemy tak samo — Karta Postaci, jeden cel, jedna rzecz doprowadzona do końca — i sięgamy po te same sześć dziedzin. Różni się to, od czego zaczynamy i co jest materiałem pracy.
Zdolny, ale bez napędu i planu. Zaczyna pięć rzeczy, nie kończy żadnej. Wieczór przed sprawdzianem wygląda tak samo od dwóch lat. Pracujemy nad tym, żeby zobaczył, że potrafi — i żeby to nie zależało od tego, kto stoi nad nim z terminem.
Tutoring wspomagającyUczy się dobrze, wygrywa konkursy, nauczyciele go stawiają za wzór — i nie wie, po co to wszystko. Robi to, w czym jest dobry, nie to, na co ma ochotę. Tutaj pracujemy nad wyborem, ambicją i tym, żeby wysoki poziom nie zamienił się w lęk przed pomyłką.
Tutoring rozwojowyPierwsze spotkania idą na rozpoznanie, jak wygląda tydzień naprawdę: kiedy się uczy, kiedy udaje, że się uczy, i co go zatrzymuje przed rozpoczęciem. Potem wybieramy jedną rzecz i doprowadzamy ją do końca — po to, żeby zobaczył dowód, że potrafi. Materiałem pracy są bieżące tygodnie: plan, sposób uczenia się, umowy z domem. Ocen nie poprawiamy bezpośrednio; poprawia się to, co je robi.
Wyniki już są, więc pierwsze spotkania idą na to, czyj to właściwie wybór i czego chce dla siebie. Dalej pracujemy nad decyzją albo własnym projektem: co zrobić z talentem, którego szkoła nie ma czym zająć, i jak nie zamienić wysokiego poziomu w lęk przed pomyłką. Materiałem pracy są wybór i ambicja, nie tygodniowy plan.
Nie każdy potrzebuje tutoringu z tego samego powodu. Wystarczy, że jedno z tych zdań brzmi znajomo.
Nie o ocenach i nie o planie dnia. Cztery obszary wracają na każdym spotkaniu, bo z nich składa się poczucie, że życie jest własne.
Cztery rzeczy, o które pytają rodzice, zanim się zdecydują.
Odpowiadam na nie wprost, także wtedy, gdy odpowiedź brzmi „to nie dla was”.
Nie sprawdzam lekcji i nie nadrabiam materiału. Pracujemy nad tym, po co się uczyć i jak zabrać się do rzeczy.
Konwencja roli zdejmuje lęk przed oceną dorosłego. Nastolatek szybciej mówi prawdę „grając postacią” niż odpowiadając na pytania.
Zgadzam się. Prolog jest z Wami. Jeśli po pierwszym spotkaniu z nim nie ma kontaktu, mówię to od razu i nie zaczynamy.
Po każdym spotkaniu dostajesz krótką notatkę i jedno zadanie na tydzień. Treść rozmów zostaje między mną a nim.
Pakiet to Prolog i cztery spotkania, co jeden lub dwa tygodnie, po osiemdziesiąt minut. Droga jest zawsze ta sama: jak jest, co z tego jest jego własne, jaki jest kierunek i pierwszy krok. Bierzemy jedną rzecz i pracujemy nad nią, aż zobaczy, że potrafi.
Mocne strony, wartości i to, co blokuje — na papierze, do którego wracamy.
Systemy z gier RPG i dialog sokratejski. Testuje strategie w roli, zanim spróbuje na sobie.
Cel albo projekt rozłożony na kroki. Kroki są jego, nie moje.
Kto wie, po co coś robi, pracuje inaczej niż ten, kto wykonuje polecenia.
To nie dzieje się po jednym spotkaniu i nie u wszystkich w tym samym tempie. Warunkiem jest robienie ustalonych kroków między spotkaniami.
Prolog to pierwsze spotkanie rozpoznawcze: do pięćdziesięciu minut, 200 zł, bez zobowiązań. Siadamy przy jednym stole, pytam o Waszą perspektywę i ustalamy zasady pracy. Jeżeli po Prologu widzę, że tutoring nie jest właściwą formą, mówię to od razu.
Jeżeli po Prologu decydujecie się na pakiet, jego cena wchodzi w cenę pakietu. Każde kolejne spotkanie kupowane pojedynczo kosztuje 300 zł.
Po każdym spotkaniu dostajesz krótką notatkę i jedno zadanie na tydzień, natomiast treść rozmów zostaje między mną a Twoim dzieckiem. Po Prologu jesteś poza samym procesem i to jest warunek jego działania: nastolatek musi wiedzieć, że rozmowa nie wróci do domu w formie sprawozdania.
Jeżeli chcesz pracować nad własną stroną tej relacji, jest osobna konsultacja rodzicielska: pięćdziesiąt minut, 200 zł. Rozmawiamy o codzienności, nie o treści spotkań z Twoim dzieckiem.
To nie psychoterapia, nie diagnoza medyczna i nie leczenie. Jeżeli w Prologu zobaczę, że potrzebna jest inna pomoc, powiem to i wskażę kierunek.
Zobowiązuję się do starannego działania i nie gwarantuję określonego rezultatu rozwojowego, edukacyjnego ani zawodowego.
Sześć porządków, z których korzysta każde spotkanie — logoterapia, filozofia, praca skoncentrowana na rozwiązaniach, dydaktyka aktywizująca, tutoring szkolny i psychoedukacja — opisuję na stronie Metoda.
| Prolog — pierwsze spotkanie rozpoznawcze, do 50 minut | 200 zł |
| Pojedyncza sesja, do 80 minut | 300 zł |
| Pakiet — Prolog i cztery spotkania zamiast 1 400 zł pojedynczo — oszczędzasz 200 zł | 1 200 zł |
| Konsultacja rodzicielska, 50 minut | 200 zł |
Pakiet to Prolog i cztery spotkania, czyli proces na cztery do ośmiu tygodni, z możliwością rozszerzenia. Te same spotkania kupowane pojedynczo kosztują 1 400 zł. Odwołanie do 24 godzin przed spotkaniem jest bezpłatne.
Korepetytor pracuje nad przedmiotem, ja nad tym, po co się uczyć i jak zabrać się do rzeczy.
Zwykle kilka miesięcy. Po pakiecie decydujecie, czy idziemy dalej — nie ma zobowiązania na rok.
Dostaniesz kierunek pracy i postęp. Treść rozmów zostaje między mną a nim — on wie o tym od początku.
Jak wolicie. Tutoring działa online równie dobrze, o ile ma gdzie rozmawiać bez świadków.