Fabuła — logoterapia i rozwój młodzieży
Historie O mnie Umów spotkanie
Tutoring · „Fantastyczna postać”

„Zdolny, ale nic go
nie interesuje.”

Regularne spotkania nad jednym celem albo własnym projektem. Ustalamy, czego naprawdę chce, i doprowadzamy jedną rzecz do końca — tak, żeby zobaczył, że potrafi.

Nie odrabiamy lekcji i nie nadrabiamy materiału. Pracujemy nad tym, co sprawia, że lekcje przestają być problemem.

1:1Prolog i 4 spotkaniaco jeden–dwa tygodniedo 80 minutTrójmiasto lub onlineod 14 lat i dorośli
Wojciech Czapkowski
Dwie drogi

Połowa przychodzi z dobrymi stopniami

Połowa osób, z którymi pracuję, ma dobre stopnie. Przychodzą, bo dobre stopnie przestały wystarczać. Ten sam Prolog, ten sam pakiet, dwie różne rozmowy. W obu drogach pracujemy tak samo — Karta Postaci, jeden cel, jedna rzecz doprowadzona do końca — i sięgamy po te same sześć dziedzin. Różni się to, od czego zaczynamy i co jest materiałem pracy.

Droga pierwsza

Potencjał nie przekłada się na wyniki

Zdolny, ale bez napędu i planu. Zaczyna pięć rzeczy, nie kończy żadnej. Wieczór przed sprawdzianem wygląda tak samo od dwóch lat. Pracujemy nad tym, żeby zobaczył, że potrafi — i żeby to nie zależało od tego, kto stoi nad nim z terminem.

Tutoring wspomagający
Droga druga · na rozbieg

Wyniki są, brakuje kierunku

Uczy się dobrze, wygrywa konkursy, nauczyciele go stawiają za wzór — i nie wie, po co to wszystko. Robi to, w czym jest dobry, nie to, na co ma ochotę. Tutaj pracujemy nad wyborem, ambicją i tym, żeby wysoki poziom nie zamienił się w lęk przed pomyłką.

Tutoring rozwojowy
Dwa przebiegi

Czym się różni jedna droga od drugiej

Tutoring wspomagający

Zaczynamy od tygodnia, nie od ocen

Pierwsze spotkania idą na rozpoznanie, jak wygląda tydzień naprawdę: kiedy się uczy, kiedy udaje, że się uczy, i co go zatrzymuje przed rozpoczęciem. Potem wybieramy jedną rzecz i doprowadzamy ją do końca — po to, żeby zobaczył dowód, że potrafi. Materiałem pracy są bieżące tygodnie: plan, sposób uczenia się, umowy z domem. Ocen nie poprawiamy bezpośrednio; poprawia się to, co je robi.

Po czym poznasz, że to ta droga
Nauka, która nie kończy się o północy
Jedna rzecz doprowadzona do końca
Rozmowa o ocenach bez awantury
Tutoring rozwojowy

Zaczynamy od pytania, po co

Wyniki już są, więc pierwsze spotkania idą na to, czyj to właściwie wybór i czego chce dla siebie. Dalej pracujemy nad decyzją albo własnym projektem: co zrobić z talentem, którego szkoła nie ma czym zająć, i jak nie zamienić wysokiego poziomu w lęk przed pomyłką. Materiałem pracy są wybór i ambicja, nie tygodniowy plan.

Po czym poznasz, że to ta droga
Wybór między kilkoma dobrymi drogami
Perfekcjonizm, który zaczął przeszkadzać
Własna ambicja, nie cudze oczekiwania
Krok 1 · Rozpoznanie

Czy zauważasz, że Twoje dziecko…

Nie każdy potrzebuje tutoringu z tego samego powodu. Wystarczy, że jedno z tych zdań brzmi znajomo.

01 Paraliż decyzyjny Odwleka rzeczy ważne, ucieka w telefon, gry albo imprezy.
02 Kryzys sensu Świetne wyniki, a mówi, że to nie jest jego własne życie.
03 Zdolny bez wyzwań Ma talent, którego szkoła nie ma czym zająć.
04 Nic do końca Zaczyna dużo, kończy nic — za każdym razem z innego powodu.
05 Własny pomysł Chce zrobić coś swojego i słyszy, że najpierw matura.
06 „Jestem leniwy” Powtarza to o sobie i sam w to uwierzył.
Krok 2 · Materiał pracy

O czym rozmawiamy

Nie o ocenach i nie o planie dnia. Cztery obszary wracają na każdym spotkaniu, bo z nich składa się poczucie, że życie jest własne.

01 Wartości Co jest dla niego ważne, kiedy nikt nie patrzy i nikt nie ocenia.
02 Relacje Kto jest w jego świecie, komu ufa i wobec kogo gra rolę.
03 Odpowiedzialności Co wziął na siebie sam, a co zostało mu przypisane przez innych.
04 Sfery życia Szkoła, dom, pasje, zdrowie — gdzie jest nierównowaga i co ją trzyma.
Obawy

Cztery rzeczy, o które pytają rodzice, zanim się zdecydują.

Odpowiadam na nie wprost, także wtedy, gdy odpowiedź brzmi „to nie dla was”.

Rozwiń cztery obawy

„To będzie kolejna osoba, która każe mu się uczyć.”

Nie sprawdzam lekcji i nie nadrabiam materiału. Pracujemy nad tym, po co się uczyć i jak zabrać się do rzeczy.

„Gra fabularna? To zabawa, nie praca.”

Konwencja roli zdejmuje lęk przed oceną dorosłego. Nastolatek szybciej mówi prawdę „grając postacią” niż odpowiadając na pytania.

„Nie chce iść. Nie ma sensu go zmuszać.”

Zgadzam się. Prolog jest z Wami. Jeśli po pierwszym spotkaniu z nim nie ma kontaktu, mówię to od razu i nie zaczynamy.

„Nie będę wiedzieć, co się dzieje.”

Po każdym spotkaniu dostajesz krótką notatkę i jedno zadanie na tydzień. Treść rozmów zostaje między mną a nim.

Krok 4 · Co z tym robimy

Karta Postaci, jeden cel, jedna rzecz doprowadzona do końca

Pakiet to Prolog i cztery spotkania, co jeden lub dwa tygodnie, po osiemdziesiąt minut. Droga jest zawsze ta sama: jak jest, co z tego jest jego własne, jaki jest kierunek i pierwszy krok. Bierzemy jedną rzecz i pracujemy nad nią, aż zobaczy, że potrafi.

01

Karta Postaci

Mocne strony, wartości i to, co blokuje — na papierze, do którego wracamy.

02

Bezpieczna fikcja

Systemy z gier RPG i dialog sokratejski. Testuje strategie w roli, zanim spróbuje na sobie.

03

Jedna rzecz do końca

Cel albo projekt rozłożony na kroki. Kroki są jego, nie moje.

04

Pytanie o sens

Kto wie, po co coś robi, pracuje inaczej niż ten, kto wykonuje polecenia.

Krok 5 · Po czym poznacie, że działa

W działaniu

Zaczyna rzecz, którą odkładał, bez przypominania.
Kończy jedną rzecz i widzi, że to jego zasługa.
Umie powiedzieć, czego chce, a nie tylko czego nie chce.
Przestaje mówić o sobie „jestem leniwy”.

W domu

Rozmowa o szkole nie kończy się kłótnią.
Sam wraca do tematu, który omijał.
Mniej wieczorów kończy się trzaśnięciem drzwiami.
Pojawia się plan, którego nie musiałaś wymyślić za niego.

Na wynos

Karta Postaci i mapa wartości.
Notatka po każdym spotkaniu.
Plan dalszych kroków, rozłożony na tygodnie.

To nie dzieje się po jednym spotkaniu i nie u wszystkich w tym samym tempie. Warunkiem jest robienie ustalonych kroków między spotkaniami.

Wejście

Zaczynamy od Prologu

Prolog to pierwsze spotkanie rozpoznawcze: do pięćdziesięciu minut, 200 zł, bez zobowiązań. Siadamy przy jednym stole, pytam o Waszą perspektywę i ustalamy zasady pracy. Jeżeli po Prologu widzę, że tutoring nie jest właściwą formą, mówię to od razu.

Jeżeli po Prologu decydujecie się na pakiet, jego cena wchodzi w cenę pakietu. Każde kolejne spotkanie kupowane pojedynczo kosztuje 300 zł.

Rola rodzica

Proces należy do uczestnika

Po każdym spotkaniu dostajesz krótką notatkę i jedno zadanie na tydzień, natomiast treść rozmów zostaje między mną a Twoim dzieckiem. Po Prologu jesteś poza samym procesem i to jest warunek jego działania: nastolatek musi wiedzieć, że rozmowa nie wróci do domu w formie sprawozdania.

Rozwiń: konsultacja rodzicielska

Jeżeli chcesz pracować nad własną stroną tej relacji, jest osobna konsultacja rodzicielska: pięćdziesiąt minut, 200 zł. Rozmawiamy o codzienności, nie o treści spotkań z Twoim dzieckiem.

Czym to nie jest

Rozwiń szczegóły

To nie psychoterapia, nie diagnoza medyczna i nie leczenie. Jeżeli w Prologu zobaczę, że potrzebna jest inna pomoc, powiem to i wskażę kierunek.

Zobowiązuję się do starannego działania i nie gwarantuję określonego rezultatu rozwojowego, edukacyjnego ani zawodowego.

Sześć porządków, z których korzysta każde spotkanie — logoterapia, filozofia, praca skoncentrowana na rozwiązaniach, dydaktyka aktywizująca, tutoring szkolny i psychoedukacja — opisuję na stronie Metoda.

Ile to kosztuje

Cennik

Prolog — pierwsze spotkanie rozpoznawcze, do 50 minut200 zł
Pojedyncza sesja, do 80 minut300 zł
Pakiet — Prolog i cztery spotkania
zamiast 1 400 zł pojedynczo — oszczędzasz 200 zł
1 200 zł
Konsultacja rodzicielska, 50 minut200 zł

Pakiet to Prolog i cztery spotkania, czyli proces na cztery do ośmiu tygodni, z możliwością rozszerzenia. Te same spotkania kupowane pojedynczo kosztują 1 400 zł. Odwołanie do 24 godzin przed spotkaniem jest bezpłatne.

Umów pierwsze spotkanie→ Prolog to pierwsze spotkanie rozpoznawcze — do 50 minut, 200 zł, bez zobowiązań. Siadamy przy jednym stole: pytam o Waszą perspektywę, omawiamy granice i zasady pracy.
Częste pytania

To, o co pytają rodzice

Czym to się różni od korepetycji?

Korepetytor pracuje nad przedmiotem, ja nad tym, po co się uczyć i jak zabrać się do rzeczy.

Ile to trwa?

Zwykle kilka miesięcy. Po pakiecie decydujecie, czy idziemy dalej — nie ma zobowiązania na rok.

Czy dowiem się, o czym rozmawiacie?

Dostaniesz kierunek pracy i postęp. Treść rozmów zostaje między mną a nim — on wie o tym od początku.

Online czy na miejscu?

Jak wolicie. Tutoring działa online równie dobrze, o ile ma gdzie rozmawiać bez świadków.